Talk: To be announced

The evening is devoted to the distinctive elegance, colour and intimacy of French music.

Fauré’s Dolly Suite, Op. 56, was written gradually between 1894 and 1897 as a series of birthday gifts for Hélène “Dolly” Bardac, daughter of Emma Bardac, with whom the composer had a long-standing relationship; it reveals a rare, tender side of the composer.

Next come three emblematic scenes from French opera: “Depuis le jour” from Charpentier’s Louise, in which the heroine sings of the happiness of her new life in Montmartre; Ophelia’s mad scene, “À vos jeux, mes amis”, from Ambroise Thomas’s Hamlet, shortly before she drowns; and the poison aria, “Amour, ranime mon courage”, from Gounod’s Roméo et Juliette, in which Juliet finds the courage to drink the potion that will save her — three female voices, three moments of ecstasy, madness and daring.

The programme concludes with Fauré’s First Piano Quartet in C minor, Op. 15: begun in 1876, during his engagement to Marianne Viardot, which was broken off a few months later, it was completed in 1879 and premiered in 1880; the composer revised it radically in 1883, writing the finale anew. Despite its melancholy origins, the work maintains a noble, restrained mood, without a trace of self-pity. From the miniature of childhood joy to dramatic opera, and from there to the chamber music masterpiece, the evening celebrates the breadth and intensity that the French musical tradition can hold.Ομιλία: Θα ανακοινωθεί

Η βραδιά είναι αφιερωμένη στην ιδιαίτερη κομψότητα, το χρώμα και την οικειότητα της γαλλικής μουσικής.

Η Σουίτα Dolly του Fauré, Έργο 56, γράφτηκε σταδιακά μεταξύ 1894 και 1897 ως σειρά γενεθλίων δώρων για την Hélène «Dolly» Bardac, κόρη της Emma Bardac, με την οποία ο συνθέτης διατηρούσε μακρόχρονο δεσμό· αποκαλύπτεται μια σπάνια, τρυφερή πλευρά του συνθέτη.

Στη συνέχεια, τρεις εμβληματικές σκηνές της γαλλικής όπερας: το «Depuis le jour» από τη Louise του Charpentier, όπου η ηρωίδα υμνεί την ευτυχία της νέας της ζωής στη Μονμάρτη· τη σκηνή τρέλας της Οφηλίας, «À vos jeux, mes amis», από τον Hamlet του Ambroise Thomas, λίγο πριν τον πνιγμό της στο νερό· και την άρια του δηλητηρίου, «Amour, ranime mon courage», από τη Roméo et Juliette του Gounod, όπου η Ιουλιέτα βρίσκει το θάρρος να πιει το φίλτρο που θα τη σώσει — τρεις γυναικείες φωνές, τρεις στιγμές έκστασης, τρέλας και τόλμης.

Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με το Πρώτο Κουαρτέτο Πιάνου του Fauré σε Ντο ελάσσονα, Έργο 15: ξεκίνησε το 1876, εν μέσω του αρραβώνα του με τη Marianne Viardot που διαλύθηκε λίγους μήνες αργότερα, ολοκληρώθηκε το 1879 και πρωτοπαρουσιάστηκε το 1880· ο συνθέτης το αναθεώρησε ριζικά το 1883, γράφοντας εξαρχής το φινάλε. Παρά τη μελαγχολική αφετηρία του, το έργο διατηρεί μια ευγενική, συγκρατημένη διάθεση, χωρίς ίχνος αυτοθρηνητισμού. Από τη μινιατούρα της παιδικής χαράς στη δραματική όπερα και από εκεί στο αριστούργημα μουσικής δωματίου, η βραδιά γιορτάζει το εύρος και την ένταση που μπορεί να χωρέσει η γαλλική μουσική παράδοση.