Talk: To be announced

This concert explores the meeting point between music, theatre and poetry. Poulenc’s music for Anouilh’s play L’Invitation au château brings the spirit of French theatre into the concert hall, with a tango of French finesse among its best-known pages.

It is followed by a world premiere: Delphi and Dionysus by the American composer Todd Mason. The work is inspired by the eternal struggle between order and chaos — Apollo, god of harmony, and Dionysus, god of ecstasy, who according to Greek mythology succeed one another at the sanctuary of Delphi every winter.

Saint-Saëns’s Trio La Muse et le Poète (The Muse and the Poet), Op. 132, was written in 1909 for violin, cello and piano and was first performed with the composer himself at the piano, alongside the legendary Eugène Ysaÿe and Joseph Hollmann.

The evening closes with Brahms’s First Piano Quartet in G minor, Op. 25, first presented in Hamburg in 1861 with Clara Schumann at the piano; its finale, the “Rondo alla zingarese”, remains one of the most technically demanding passages in the composer’s entire chamber music output.

From Anouilh’s theatrical verse to the Delphic myth, the evening shows how deeply chamber music can converse with poetry and storytelling.Ομιλία: Θα ανακοινωθεί

Η συναυλία αυτή εξερευνά το σημείο συνάντησης ανάμεσα στη μουσική, το θέατρο και την ποίηση. Η μουσική του Poulenc για το θεατρικό έργο του Anouilh, L’Invitation au château, μεταφέρει στην αίθουσα συναυλιών το πνεύμα του γαλλικού θεάτρου, με ένα tango με γαλλική φινέτσα ανάμεσα στις πιο γνωστές του σελίδες.

Ακολουθεί μια παγκόσμια πρώτη εκτέλεση: το Delphi and Dionysus του Αμερικανού συνθέτη Todd Mason. Εμπνευσμένο από την αιώνια πάλη ανάμεσα στην τάξη και το χάος —τον Απόλλωνα, θεό της αρμονίας, και τον Διόνυσο, θεό της έκστασης, που κατά την ελληνική μυθολογία διαδέχονται ο ένας τον άλλον στο ιερό των Δελφών κάθε χειμώνα.

Το Τρίο του Saint-Saëns, La Muse et le Poète (Η Μούσα και ο Ποιητής), Έργο 132, γράφτηκε το 1909 για βιολί, τσέλο και πιάνο και πρωτοπαρουσιάστηκε από τον ίδιο τον συνθέτη στο πιάνο, πλάι στους θρυλικούς Eugène Ysaÿe και Joseph Hollmann.

Η βραδιά κλείνει με το Πρώτο Κουαρτέτο Πιάνου του Brahms σε Σολ ελάσσονα, Έργο 25, που παρουσιάστηκε το 1861 στο Αμβούργο με την Clara Schumann στο πιάνο· το φινάλε του, «Rondo alla zingarese», παραμένει ένα από τα πιο απαιτητικά τεχνικά σημεία σε όλο το ρεπερτόριο μουσικής δωματίου του συνθέτη.

Από τον θεατρικό στίχο του Anouilh έως τον δελφικό μύθο, η βραδιά δείχνει πόσο βαθιά η μουσική δωματίου μπορεί να συνομιλήσει με την ποίηση και την αφήγηση.