Talk: To be announced

The opening concert sets in motion the central theme of this year’s festival: music as a dialogue between places, generations and people. Mozart’s Duo for Violin and Viola, K. 424, was written in 1783 as a helping hand to Michael Haydn, who was unable to deliver on time a commission of six duos for the Archbishop of Salzburg; Mozart anonymously composed two of them, rescuing his colleague.

It is followed by Sibelius’s youthful “Lovisa” Trio, written in 1888 at the age of 23 and named after the town where his family spent their summers — a work that remained unpublished for more than a century.

The evening culminates in Brahms’s Second String Quintet, Op. 111: he composed it in 1890 as a definitive farewell to composition — a decision he ultimately did not keep — and its premiere in Vienna proved a triumph. From Mozart’s gesture of friendship to Brahms’s unkept farewell, the evening reveals, in a striking way, how closely seemingly distant musical worlds are, in the end, connected.Ομιλία: Θα ανακοινωθεί

Η συναυλία έναρξης θέτει σε κίνηση το κεντρικό θέμα του φετινού φεστιβάλ: τη μουσική ως διάλογο ανάμεσα σε τόπους, γενιές και ανθρώπους. Το Ντουέτο του Mozart για Βιολί και Βιόλα, K. 424, γράφτηκε το 1783 ως χείρα βοηθείας προς τον Michael Haydn, ο οποίος αδυνατούσε να παραδώσει εγκαίρως μια παραγγελία έξι ντουέτων στον Αρχιεπίσκοπο του Salzburg, ο Mozart συνέθεσε ανώνυμα δύο από αυτά, σώζοντας τον συνάδελφό του.

Ακολουθεί το νεανικό τρίο «Lovisa» του Sibelius, γραμμένο το 1888, σε ηλικία 23 ετών, πήρε το όνομα του από την πόλη όπου η οικογένειά του περνούσε τα καλοκαίρια — ένα έργο που έμεινε ανέκδοτο για πάνω από έναν αιώνα.

Η βραδιά κορυφώνεται με το Δεύτερο κουιντέτο εγχόρδων του Brahms, Έργο 111: το συνέθεσε το 1890 ως οριστικό αποχαιρετισμό στη σύνθεση — απόφαση που τελικά δεν τήρησε – και η πρεμιέρα του στη Βιέννη αποδείχθηκε θρίαμβος. Από τη φιλική χειρονομία του Mozart έως τον μη τηρηθέντα αποχαιρετισμό του Brahms, η βραδιά αποκαλύπτει με έναν εντυπωσιακό τρόπο, το πόσο στενά συνδέονται, εντέλει, φαινομενικά μακρινοί μουσικοί κόσμοι.